درد غریب این روزها....

مهمترین ابزار دیکتاتورها برای ادامه قدرت سیاسی ایجاد رعب و وحشت در میان مردم است. حاکمان سیاسی با سرکوب، شکنجه و اعدام به این هدف می رسند. ترس بر رفتار سیاسی اکثر مردم تاثیر زیادی دارد و باعث واکنش فرار یا سکوت می شود. برخی افراد در مقابل سرکوب و شکنجه و اعدام ترسی از خود نشان نمی دهند زیرا برای رسیدن به عدالت و ایجاد تغییرات سیاسی راه دیگری نمی بینند. وقتی توده های مردم از سرکوب، شکنجه و اعدام نترسند و به دادخواهی ادامه دهند پایان دیکتاتوری نزدیک است. اختلال شخصیت خودشیفته وقتی می تواند دیگران را بترساند احساس برتری می کند و این برایش لذتبخش است. نترسیدن از این بیماران نوعی رفتار درمانی است و تلاش ایشان برای ترساندن دیگران را کاهش می دهد. اختلال شخصیت ضداجتماعی با ترساندن دیگران و ایجاد واکنش فرار یا سکوت به اهداف نامشروع خود می رسد. وقتی دیگران واکنش ترس نشان ندهند و برعکس با اعمال مجازات در این بیماران ترس ایجاد کنند رفتار تهاجمی مبتلایان به این اختلال کاهش می یابد. قوانین و مجازتهای کیفری نیز بر اساس ترس طراحی می شوند تا مجرمین از تخلف منصرف شوند. والدین مستبد و مقتدر گاهی از ترس برای تغییر رفتار کودک استفاده می کنند که در طولانی مدت تاثیرات مخربی دارد.